آيا صدّ با جلوگيرى از سعى پس از به جا آوردن طواف و يا در عمرهء مفرده با منع از طواف نسا پس از تقصير ، تحقق مىيابد ؟ مسئله محل اختلاف است . 11 برخى گفته‌اند : صدّ در عمره پس از شروع در اعمال آن ، تحقق نمىيابد . بنابر اين ، عمره گزار بايد تا زمان به جا آوردن اعمال باقى مانده ، بر احرام باقى بماند . 12 احكام مصدود در عمرهء تمتع و حج : چنانچه صدّ پس از احرام بستن براى عمرهء تمتع يا حج پديد آيد و راه ديگرى براى ورود به مكّه و به جا آوردن اعمال وجود نداشته باشد يا بر فرض وجود ، حاجى هزينهء رفتن از آن راه را نداشته باشد ، از سوى ديگر اميدى به زوال مانع نباشد ، مصدود مىتواند با قربانى كردن از احرام بيرون رود يا بر احرام بماند تا فرصت حج بگذرد و حج فوت شود . در صورت نخست ، قربانى كردن براى خروج از احرام واجب است ؛ ليكن در صورت دوم ( فوت حج ) قربانى واجب نيست ؛ بلكه با به جا آوردن عمره از احرام خارج مىشود ؛ ليكن در صورت استقرار وجوب حج يا استمرار استطاعت تا سال آينده ، حج در سال آينده واجب خواهد بود . در غير اين صورت اعادهء حج مستحب است . 13 برخى به دو فرض ياد شده ( استقرار وجوب و استمرار استطاعت ) در وجوب حج در سال آينده ، فرض سومى افزوده و گفته‌اند : يا در سفر كوتاهى كرده باشد ، مانند اينكه از سفر كردن با نخستين قافله‌اى كه صدّى متوجه آنها نبوده ، بدون عذر خوددارى كرده باشد . در اين صورت نيز در سال آينده حج واجب خواهد بود ؛ 14 ليكن برخى گفته‌اند : اين در صورتى است كه سفر با نخستين قافله بر او واجب باشد . بنابر اين ، در صورت جواز تأخير ، وجوب حج در سال آينده ساقط است . 15 در عمرهء مفرده : چنانچه صدّ در عمرهء مفرده پديد آيد ، با عدم امكان به پايان رساندن اعمال عمره ونا اميدى از بر طرف شدن مانع ، با قربانى كردن از احرام خارج مىشود . 16